Een eeuw in vogelvlucht
Meubeldesign vindt zichzelf telkens opnieuw uit en grijpt daarbij opvallend vaak terug op oude ideeën. Wat ooit revolutionair was, werd een klassieker en later weer een inspiratiebron voor een nieuwe generatie.
We willen je meenemen op een vogelvlucht door 100 jaar meubeldesign: aan de hand van zes meubelontwerpen uit ons assortiment die hun tijd hebben bepaald. En we beginnen daar waar de moderniteit haar radicale vorm heeft gevonden.
1929 – Barcelona Chair
Voor de wereldtentoonstelling van 1929 in Barcelona ontwierpen de ontwerpers Ludwig Mies van der Rohe en Lilly Reich het Duitse paviljoen. En daarmee de inmiddels legendarische Barcelona Chair. Het paviljoen koos voor een destijds radicaal heldere en open architectuur. En ook de stoel staat voor dit nieuwe denken van de moderniteit: in plaats van ornamenten en versieringen staan materiaal en constructie centraal. Na decennia van zware, decoratieve meubels was dit een radicale omslag: minder laten zien, meer weglaten.
En toch zat hier destijds nog een boeiende tegenstrijdigheid in: de Barcelona Chair oogt als de belichaming van de industriële moderniteit, maar was aanvankelijk nog een kostbaar, handgemaakt uniek exemplaar.
1969 – EA 222 Soft Pad
Ongeveer 40 jaar later is de wereld al veranderd. De naoorlogse periode brengt nieuwe materialen, nieuwe productiemethoden en een nieuwe verhouding tot het dagelijks leven met zich mee. Design wordt functioneler en het menselijk lichaam zelf wordt belangrijker. Zitten moet niet alleen werken. Het moet goed voelen.
Charles en Ray Eames houden zich in die tijd intensief bezig met ergonomie en de vraag hoe een meubel zich aan het lichaam kan aanpassen. De EA 222 bureaustoel staat symbool voor deze verandering: de constructie blijft nauwkeurig en gereduceerd, maar het comfort krijgt een grotere rol.
Van een meubel als uitdrukking van architectuur wordt het een meubel dat zich steeds meer richt op de mens en zijn behoeften.
1973 – Togo
Dan komt er een meubel dat breekt met bijna alles wat men tot dan toe van een bank gewend was. In 1973 ontwerpt Michel Ducaroy voor Ligne Roset de Togo. De jaren 70 zijn een tijd van maatschappelijke verandering en dat zie je ook terug in het meubeldesign.
De strenge en functionele woonomgeving van de voorbije decennia verliest aan betekenis. Wonen wordt persoonlijker, informeler en ontspannener. Lage zitmeubels, zachte vormen en open woonconcepten passen bij een levensstijl waarbij men niet meer per se "correct" wil zitten, en de Togo drijft dit idee tot het uiterste. De bank verandert van een representatief meubelstuk in een heel persoonlijke favoriete plek.
1980 – Wink
Zeven jaar later zet de reis zich voort in deze individuele, speelse richting, want de jaren 80 luiden definitief het postmodernisme in. En daarmee een bewust afscheid van het idee dat goed design altijd sober en serieus moet ogen.
Een meubel mag plotseling karakter hebben. Het mag humoristisch zijn. Het mag opvallen. Het mag een reactie uitlokken. Het mag ook emotioneel zijn. De Wink-fauteuil van Toshiyuki Kita belichaamt deze gedachte op bijna letterlijke wijze. Zijn opvallende hoofdsteunen doen aan oren denken en de fauteuil oogt simpelweg karaktervol. Cassina omschrijft het ontwerp zelf als veelzijdig en beïnvloed door zowel westerse als oosterse invloeden.
1990 – Vitra Metropol
Met de millenniumwisseling komt er gaandeweg een nieuw technologisch optimisme in het meubeldesign. Chroom, glas en glanzende oppervlakken moeten futuristisch ogen, functies worden zichtbaarder en meubels worden steeds verstelbaarder en multifunctioneler. Want de komst van telefoons, computers, mp3-spelers en tal van nieuwe gadgets vraagt om plekken waar deze kunnen worden opgeborgen, aangesloten en georganiseerd. Meubeldesign reageert hierop en wordt flexibeler en functioneler.
De Vitra Metropol laat deze verandering heel goed zien. Het bureau past zich aan aan een tijd waarin plotseling steeds meer techniek ons dagelijks leven bepaalt.
2010 – Soft Dream van Flexform
En hoe ziet goed design er tegenwoordig uit? Terwijl de afgelopen decennia telkens opnieuw werden geëxperimenteerd met nieuwe vormen, kleuren en materialen, zien we vandaag de dag weer een grotere waardering voor reductie, neutrale tinten en ingetogen vormen.
De Soft Dream van Antonio Citterio voor Flexform is een voorbeeld van deze hedendaagse esthetiek: royale proporties, zachte stoffering en een gereduceerde vormentaal.
Een meubel hoeft tegenwoordig niet per se alle aandacht op te eisen. Het moet opgaan in de ruimte en de omgeving. Comfortabel en praktisch voor dagelijks gebruik zijn.
Dat is natuurlijk niet het einde van het verhaal. Want parallel aan de nieuwe zakelijkheid is er momenteel al lang weer een nieuwe lust voor kleur en expressieve vormen waarneembaar. Wij bij Revive zijn in ieder geval benieuwd welke ontwerpen in de toekomst bij ons terechtkomen. En tot die tijd genieten we van al die goede oude klassiekers, die ons eraan herinneren dat goed design nooit echt uit de mode raakt.
Aankoopadvies & Contact
Vragen? Onze experts adviseren je persoonlijk:
📞 0221/69206560
📅 revive.de/termin
Showroombezoek in Keulen-Lövenich
Ervaar meer dan 1.000 designmeubels live in onze showroom:
📍 Ottostraße 3, 50859 Keulen-Lövenich
🕒 Ma–do: 13–18 uur | Vr & za: 10–18 uur
📅 Afspraak boeken